Ik bril, nu reeds een jaar en een maand. Sterkte -0.75, dus al bij al niet erg. Mijn collectie bestaat reeds uit vier brillen, waarvan één zonnebril op sterkte. In tegenstelling tot vele mensen heb ik een echte RayBan (cockpit, niet aviatormodel), en staat het toch niet in het glas. Puh.
Dat is geniaal, zonnebrillen op sterkte, maar aan de andere kant lichtelijk ambetant. Op dagen die twijfelen tussen zonnig en betrokken komt er veel brilgewissel bij kijken. Dan heb je een brildoos nodig, en dat is gedoe. Want waar steek je dat, als je rondloopt in shorts en een t-shirt.
Daarom: contactlenzen. Afspraak gemaakt bij de optieker, om te beginnen met daglenzen. Die zijn zeer vochtig en comfortabel, ideaal voor starters. Mijn ogen werden gemeten met het machien, er werden foto’s van de bloedvaten genomen en ik kreeg een testlens van een bepaald type in.
Ik zag weer, het insteken was minder raar dan ik had gedacht, en de lens was amper voelbaar. Goed, er werd gebancontact en ik werd over twee uur opnieuw verwacht bij de opticien om te leren lenzen uithalen.
Toen ik mijn kaart wilde uithalen werd ik ietwat licht in mijn hoofd, en ging ik op aanraden van de optieker even naar buiten om een portie frisse lucht. Ik ben helaas niet aan de deur geraakt, maar van mijn stokken gedraaid onderweg. Gelukkig nog binnen het bereik van de optieker die me min of meer heeft kunnen opvangen. En toen ik weer bij bewustzijn kwam en me neerzette, ging ik weer out en spartelde ik met mijn armen. Klinkt bekend (1 2 3)? Freak, ikke.
Hoe hij het geflikt heeft, geen idee, maar de optieker had mijn lenzen eruit gehaald toen ik weer bij bewustzijn kwam. Misschien best. Hij had nog mensen gehad die raar deden bij de eerste keer lenzen, al komt het niet vaak voor. Iets met een te sterke prikkel op de oogzenuw ofzoiets.
Update van de lijst met dingen waar ik flauw van val: naalden, contactlenzen. Allez vooruit.
