Guantánamo Bay. Daar weten we iets van. Niet veel, maar toch iets. Wat het statuut is van de mensen die er zitten (geen, gevangenen zonder proces) en welke folterpraktijken er gebruikt worden (white noise, sleep deprivation, waterboarding). Genoeg om een documentaire te maken, waarin men de condities daar op vrijwilligers nabootste. De site geeft al veel verontrustende info, de documentaire is al helemaal niet voor the faint hearted.
En kijk eens aan:
US accused of holding terror suspects on prison ships
The United States is operating “floating prisons” to house those arrested in its war on terror, according to human rights lawyers, who claim there has been an attempt to conceal the numbers and whereabouts of detainees.
Details of ships where detainees have been held and sites allegedly being used in countries across the world have been compiled as the debate over detention without trial intensifies on both sides of the Atlantic. The US government was yesterday urged to list the names and whereabouts of all those detained.
http://www.guardian.co.uk/world/2008/jun/02/usa.humanrights
Alsof we die gaan krijgen, die list. Mensenrechten, mijn gat.
Vind dit maar eens om vol te commentspammen. Ha!
Toen de man terug in zijn wagen stapte viel hem iets op. Iets. Op het eerste zicht leek alles er nog te zijn, en waren alle opbergvakjes nog gevuld met allerhande prullaria die hij ooit eens nodig dacht te hebben. Er was niets weg. Wat was er dan veranderd?
Nog eens checken, en nog eens. Hij controleerde of er eventueel objecten die niet in zijn wagen thuishoorden waren bijgekomen. Niets te vinden. Hij was al laat voor zijn afspraak, dus besloot hij te vertrekken. Met nog steeds datzelfde ongemakkelijk gevoel reed hij van aan het tankstation de autostrade op.
Na nog geen vijf minuten knalde de man in de staart van de file. Er ontbrak een pedaal.
Het was geen weer om voor de computer te zitten vandaag, en vermits Sam en ik simultaan aan eenzelfde fietsbestemming zaten te denken, zijn we er heen gereden.
Helemaal naar het boekendorp en terug, eens gaan zien of we mijnheer de burgemeester konden vinden. Helaas niet, hij was druk zijn extra centen aan het tellen. De VTM, die waren wel present. Hun camera was gericht op iemand die heel hard dacht “grr, stop met mij te filmen”, vermoedden wij vanop het terras.
Het is maar dat de pintjes er duur waren, of we zaten er nog, op dat terras. Meer zon! Leve global warming!
