Een hele week, wat zeg ik: twéé, zitten zagen tegen iedereen die in ruime zin brugs is, en geen levende ziel die mee wil met me. Ligt het aan mij? Aan de concerten zelf misschien? Misschien stinkt mijn adem gewoon?
En plots, gisteravond op msn, biedt één van de laatste van wie ik het verwachtte zich spontaan aan om mee te gaan. Een telefoontje, wat planning en hoop en al een kwartier later was het beklonken. Een driekoppige afvaardiging uit alhier vertrekt morgen met de trein van 15u36 richting Gent.
In Gent zelf lopen er dan wel weer genoeg mensen die ik ken rond. U krijgt allemaal een knuffel in het teken van de verdraagzaamheid, indien gewenst. Het bordkarton moet U er maar bij denken.
Vergeet ook niet ‘een late gelukkige verjaardag’ te zeggen tegen Isabelle, het zwartharig meisje in mijn gezelschap. Die mag sinds vandaag pintjes drinken en KNT-films bekijken, hiep hiep hoera!
In een nieuwe groep gesmeten worden, het is iets.
Ik had geluk, mijn klas dit jaar blijkt samengesteld uit mensen die elkaar nog niet geweldig goed kennen, met uitzonderingen natuurlijk. Er zijn zes zeven wetenschappers, en veertien economisten. Met mezelf erbij maakt dat 22 leerlingen.
Dat getal is eigenlijk net goed. Meer, en je loopt het risico dat er zich twee groepen gaan vormen, minder en je hebt de kans dat er gewoon niet genoeg verscheidenheid is om de groep aan mekaar te hechten. Ik geloof heel erg dat een groep zoals een klas vooral een groep is omdat er altijd iemand is die heel goed overeen komt met een ander iemand, een groep in ketenvorm ipv één bende mensen die heel goed overeenkomen.
De groep is tot nu toe alvast zeer goed, vind ik. Ik heb een zeer goeie klas van vorig jaar om mee te vergelijken, 5B moet niet erg veel onderdoen. Natuurlijk was de groep veel beter vorig jaar, maar als je eind september gaat vergelijken ligt de huidige groep ver voor.
En toch, en toch. Er zijn mensen in waar ik geen idee van heb. Wat ik ervan moet denken, hoe ik ermee moet omgaan. Hoe ik ervan af geraak. Mensen die mij iets te klakkeloos aanvaarden zoals ik ben. Mensen die alles wat ik zeg grappig dan wel goed vinden.
En dan zijn er nog mensen die het mij moeilijk maken. Te veel communicatie, of net weinig terwijl ik graag die persoon beter wil leren kennen. Geforceerde Tom, en dat is nooit goed.
Jens, Sam, Benjamin, Cédric en Benoit. Vijf geschifte mensen, met mij erbij maakt dat zes.
Geschift genoeg om mee te brainstormen over scenario’s en dergelijke. Niet dat het zo een productieve dag werd, er werd vooral nogal afgelachen.
Zo heb ik vandaag in de koffer van een Corsa gezeten, getoast op de klasfilm in de Colruyt (gratis staaltjes wijn), in jabbeke muziek gaan halen die we niet gebruikt hebben, veel nootjes gevreten, en nog veel meer. Zoveel meer, dat ik er morgen nog een postje over schrijf. Slaapwel!
Live vanuit de SAP Lounge in Brussel dorp!
Gezien ik een traditie in ere te houden heb ivm verkeerd rijden, deden wij er vanmorgen 1u45 over. Volgens Viamichelin kon het in 1u09. Tsja. Verkeerscowboys als wij zijn reden we bijna in de verkeerde richting de Wetstraat in, zelfs. Het was een slechte kaart, meneer. Geen richtingsindicatie’s en zo.
Er was nog niets begonnen toen we hier aankwamen, en er waren nog croissants. Hoera! Deze morgen heb ik twee presentaties over blogcommunities gevolgd, door Maarten Schenk en Bruno Peeters. Daarna kwam Clo Willaerts met publiekstrekker ‘10 lessons marketeers could learn from the porn industrie”.
Allemaal zeer interessant.
Deze middag komt mede-wegpiraat Bernard met ‘Getting things done’, later is er Bart met iets over dirty secrets van google, en Ine gaat fotografie voor beginners doen. Ergens achter mij bevinden zich ook drie Openminds-geeks die nog snel de applicatie schrijven die ze straks gaan presenteren. Ahum.
Geen links, wegens Safari op de SAP-computer toont mijn toolbar niet. Ik ben te lui ze zelf te typen.
