Jawel, jawel. Na lang wachten en een kleine sneak preview alhier zal onze film morgen vertoond worden aan het grote publiek. Dat publiek zal bestaan uit de derde graad van ons schooltje, inclusief leerkrachten die daaraan al eens les durven te geven.
Als ik het heb over ‘onze film’ bedoel ik uiteraard het filmpje uit 6C. Dat van mijn eigen klas (5B) is ronduit belachelijk. Ik neem geen enkele verantwoordelijkheid daarvoor op me. Slecht script, desorganisatie tot zelfs totaal geen organisatie, enzovoort.
Maar goed. Morgen zal ik eens goed lachen. En trots zijn op onze film. We hebben dat goed gedaan. Go 6C!
Bij thuiskomst gevonden op de tafel:
(klik voor groter)
Ooh! De pestkoppen!
Er is een pakje opgestuurd, en dat kon niet in de brievenbus. Nu moet ik nog tot morgen wachten om te weten wat het is. Gezien ik morgen wellicht niet op tijd bij de post raak, zal het dus zaterdagmorgen worden.
Tgg. Curieus, ikke.
Genant, natuurlijk 
Laat ons hopen dat ik hier nooit dronken berichtjes zit te schrijven. Indien wel, gelieve de inhoud te negeren en mij gerust te laten tot twaalf uur na de bewuste post. Dankuwel.
Edit: Tiens, eskimopostje weg?
Dat ik het dit jaar nog eens probeer in dezelfde richting, economie – wiskunde 6, maakt nogal duidelijk welke richting ik op wil na het zesde. Het is iets dat al lang door m’n hoofd speelt, en waar ik meer en meer van overtuigd raak.
Waarom? Simpel. Ik doe het graag, en ik ben er goed in. Uiteraard moet ik er rekening mee houden dat wij economie voor beginners zien en dat men in het hoger onderwijs het niveau met een factor vermenigvuldigt.
Terug naar nu. Het plan voor het kerstexamen is 90%.
Omdat het kan. En omdat het voor algemene gemiddelden interessant is.
O, juist, examens. Ik ging regelmatig verslag uitbrengen van de uitgevoerde bezigheden.
Woensdag, blokdag. Reeds om twaalf uur zwieren de schoolpoorten open en verspreiden zwermen ijverige studenten zich over het Guido Gezelleplein. Van aldaar verdrummen ze mekaar het fietsenkot binnen om er met hun edel metalen ros vandoor te gaan.
Tegen tien na twaalf ligt het Guido Gezelleplein er verlaten bij. De menigte haast zich naar bureau’s waar fluostiften en kladpapier klaarliggen. De directeur kijkt misprijzend naar de laatste leerlingen die nog niet aan het studeren geslagen zijn.
Err… back to reality.
Ik was niet enorm vroeg thuis, toch heb ik de namiddag nuttig kunnen gebruiken. Eerst wat prutsen met nieuw speelgoed, en dan Frans gedaan. Veel frans. Dermate veel Frans dat ik er nog, pakweg, twee keer een halfuur naartoe moet kijken, en nog eens twee uur voor het examen.
Goed bezig, goed bezig. Op naar de volgende blokavond. Hiep hoi.
