Komkommer, komkommer. Ik ben net geen week terug van bergkamp, en morgen vertrek ik terug naar het zonnige Frankrijk. U begrijpt dat ik in tussentijd weinig interessants uitgestoken heb, en dus weinig om over te bloggen had.
In de categorie niet-zo-leuk: het hondje dat mee zou gaan op reis was zodanig verzwakt dat we hem maandag een spuitje moesten laten geven.
U hoort het wel, als ik terug ben.
Kan dat eigenlijk kwaad, geen screensaver gebruiken op een moderne gsm met een paar duizend verschillende kleuren en watnog?
Allez, weetwel, die dingen die er even goed uitzien als computerschermen.
Bij de vorige gsm stond er bewust geen screensaver op, om gemakkelijk te zien of er iets nieuws was toegekomen zonder dat ik moest ontgrendelen. Mag ik dat ook doen bij de nieuwe?
She said yes!
Een dubbele proficiat aan Thomas, en een enkele aan zijn aanstaande.
Deze post is spoilervrij. Echt waar.
Het heeft iets langer dan gedacht geduurd, maar misschien had dat ermee te maken dat ik vannacht geslapen heb; hij is uit.
Het mooie aan de Potterreeks is dat ze perfect meegroeit met het doelpubliek. Ik behoor daartoe en ben misschien twee jaar te oud, alhoewel. Harry was altijd ongeveer even oud als ik. Hij verjaart zelfs een dagje na mij, hoe leuk is dat!
Halfweg de reeks heb ik ook kunnen switchen van Nederlands naar Engels, en ik had het veel eerder al moeten doen.
Het laatste boek viel inhoudelijk lichtelijk uit de toon. Het was niet langer een schooljaar op Hogwarts, en daar was het volgens mij al eerder tijd voor. Nevertheless, goed boek.
Het allerlaatste stukje van het boek was trouwens één van de leukste. Maar dat ziet u wel als u daar bent, ongetwijfeld. Veel leesplezier.
Beschouw mij gerust tot ergens morgenavond afgesloten van de buitenwereld.
