Ben X is niet wat ik op voorhand dacht dat het zou worden. Veel beantwoordde aan mijn hoge verwachtingen, maar vooral op gebied van uitwerking werd het toch anders dan ik had gedacht.
De stukjes interview met vader en moeder die uit “Koppen” hadden kunnen komen passen bijvoorbeeld totaal niet in een film die opgebouwd is als een normale fictiefilm. Je beschouwt heel de film dan als een terugblik van de ouders op wat gebeurd is, terwijl er doorheen het verhaal terugblikken naar de jeugdherinneringen van Ben zitten. Een flashback in een flashback, en dan nog van verschillende personages, dat wringt. En dan zijn we meteen door de negatieve kritiek heen.
De plot dan. Goed gevonden, al vond ik de uitwerking op bepaalde momenten toch ook niet alles. Het tempo ligt soms te snel en soms te traag, en de belangrijker elementen uit de plot krijgen te weinig aandacht vergeleken met de ondergeschikte zaken waar het verhaal op steunt.
De uitwerking van het thema (autisme) en daaraan gelinkt de pesterijen, is zeer goed gedaan. Het autisme van Ben kwam bij mij, als niet bepaald ongeinformeerde, griezelig realistisch over. Een pluim ook voor de manier waarop dit filmisch in beeld gebracht is.
Greg Timmermans is iemand waar we nog van zullen horen, afgaande op zijn acteerprestaties als Ben. De andere acteurs zijn ook allemaal met zorg uitgekozen en spelen hun rol met glans. Speciale vermelding voor Titus Devooght, die het net als Greg Timmermans nog ver zal schoppen. In negatieve zin opgevallen: Pol Goossen, die het niveau van al dat jong geweld duidelijk niet aan kan.
Qua fotografie is Ben X ook volledig af. De integratie met de gamewereld is zeer geslaagd, en is één van de geslaagde manieren om Ben’s abstracte denkwereld weer te geven in filmtaal.
“Aan lawaai kunt ge iets doen. Ander lawaai opzetten”, waarna Ben zijn mp3speler op Praga Khan zette. Ik ben niet aan Maurice Engelen en ik zal er wellicht ook nooit fan van worden. Toch past de muziek die ze voor deze film schreven er zeer goed bij. Er zitten ook enkele liedjes van dEUS in, die ik in deze film ook meer kon appreciëren dan apart in de muziekspeler.
Ben X is de moeite waard. Anders dan ik had gedacht, maar toch een mooi visitekaartje van de Vlaamse Film.
