Het is weer die tijd van het jaar: tandartscontrole. De vorige keer had ik serieus veel zeer aan wijsheidstanden die volop aan het uitkomen waren, en de keer daarvoor was alles helemaal in orde. En elke keer daarvoor eigenlijk ook. Wie is er nu bang van tandartsen.
Mijn wijsheidstanden gaan trouwens mijn tanden vanvoor schoon toeduwen. Maar dat wist ik eigenlijk ook al.
Toen ik wegging kreeg ik nog een niet zo subtiele hint toegeworpen, zo van “als ik nog moest twijfelen over beroepskeuze…”. Toch maar niet. Later ga ik rijk worden door tandfotomachinen met software die werkt op de markt te brengen. Gat in de markt.
De bareel stond overal open, ook in het betalende stuk. Blijkbaar was er iets kapot aan het systeem. Spijtig, want nu werd ik niet begroet door een vriendelijk display.
Aan de andere kant was het wel een ideale dag om hele autoladingen te komen dumpen. We hebben net de zolder half en half uitgekuist, dus afval genoeg.
Moehaha.
Aha, roze papierken in bezit. En blijkbaar mag ik over twee jaar automatisch ook met moto’s rijden. Tot 125 cc, dus eigenlijk brommers. Maar eigenlijk ook weer niet, want met brommers klasse B mag ik dan nog altijd niet rijden, dat is een aparte categorie. Ik mag dus met alle tweewielers die sterker is dan een b-klasse brommer en maximum 125 cc zijn rijden. Over twee jaar. Wetgeving, altijd leuk.
Trouwens, wie kan zeggen dat hij geslaagd is voor zijn rijexamen, ondanks dat mevrouw mijn begeleider na vijf minuten ‘STOPPEN TOM’ riep. Aha!
Er was een rood licht in de verte, maar 30 meter dichter stond er ook al één rood te wezen. Ik had het ietsje te laat gezien, maar kon nog tijdig stoppen. En meneer de examinator zei dat ik mocht voortdoen met het examen omdat ik op het moment dat mama riep al aan het remmen was. Oef oef.
Verder van de rest niet veel opmerkingen. Het regende en ik had mijn blazers niet aangezet waardoor mijn zichtbaarheid verminderde. Totaal niet aan gedacht vanwege zenuwachtigheid en examentoestanden. En dan nog te laat mijn pinkers uitgestoken toen ik moest keren in een straat.
Nuja, geslaagd dus. En eens met papa zijn auto gaan rijden om dat te vieren. Da’s een firmawagen, dus van de verzekering mocht ik er eigenlijk niet met voorlopig rijbewijs mee rijden. Toffe dingens, die alfa’s.
“Ah, en naar waar ga je?”
– “Naar Indië”
“Hazo, en wanneer precies?”
– “Maandag”
Tweede keer goede keer. Ik ben in het bezit van een aanvraagdocument tot het verkrijgen van een rijbewijs B. In ruil voor mijn groen papierken zou ik morgen een roze moeten krijgen.
Hoera!
Vandaar ook dat het hier de laatste tijd wat stil was. Druk op school, en dan nog eens een behoorlijke druk op mijn schouders om te slagen voor het rijexamen van vandaag. De mama wordt namelijk binnenkort opengesneden en zal één week ziekenhuis en zes weken thuis zitten. En wellicht niet erg in staat zijn tot autorijden in die periode. Oma is in die periode op reis, dus opa moet al zijn plan trekken in het huishouden en zal nog weinig tijd hebben om ons rond te voeren. Papa is, zakenmens zijnde, wellicht ook weinig beschikbaar.
Vandaar, zéér content dat ik erdoor ben.
