“Ben je een uur gemist?”, vroeg mama toen ik om vijf voor zeven met jas en tas de living binnenwandelde.
Meh. Ja dus. Ik ben om half zeven naar de douche gespurt en heb in mijn haast niet meer op het eerste cijfer van mijn digitale klokken gelet. En zo komt het dat ik onverwachts een extra uurtje vrij heb, deze morgen.
Waarom mogen PMR’s (Personal Mobile Radio, walkie talkies dus) in Europa maar 500mW uitzenden? De walkie’s op de markt hier zijn behoorlijk prul, met een bereik van hoogstens enkele kilometers in open veld. Mijn Topcom’s zijn dan nog eens bucht in vergelijking met andere europese modellen.
En waarom gebruiken wij niet dezelfde licentievrije frequenties? Moest dat nu eens zo zijn, dan kon je pakweg deze midlands die 16 mijl ver gaan invoeren, met de dollar die zo laag staat kost dat toch niet veel.
En, ten slotte, waarom is informatie over portofoons op de PMR446–frequenties amper te vinden? Waarom heeft alles dat met radiocommunicatie te maken heeft een vreselijke website?
Tgg.
Ik heb kouwe voeten.
Dat in de mini zitten, dat is geestig en al, maar het vergt veel. Drie middagen deze week, bijvoorbeeld. Middagen die normaal gebruikt worden om de dag te breken en mij opnieuw op te laden voor de volgende drie uur. De overige middag werd gebruikt door het leerlingenparlement, trouwens, maar dat is voor een andere zaagpost.
Ik doe stockbeheer. Vrijwillig, dus eigenlijk moet ik niet klagen. Ik werk goed en snel met excel en dus is het plan om de volledige stock te beheren met excel. In mijn model met fruit en vlees werkte dat perfect. Helaas zijn modellen niet realistisch.
Ik word gehinderd door een compleet onoverzichtelijke/onlogische factuur, verschillende kortingspercentagen op dezelfde producten en beperkte excelkunsten om die problemen op te lossen. Excel is ideaal zolang je gegevens normaal zijn, anders heb je kunstgrepen nodig waar ik even over doe.
Erger nog, doordat mijn file niet klaar is zoals het hoort, hou ik anderen op. Prijzen plakken en code’s in de kassa programmeren kan al pas morgen gebeuren.
Dit weekend zal ik dus mijn werk hebben, want maandag komt verkoopsdag één er al aan. Heel het beheerprogramma moet dan werken. Ik zal het vervloeken van onze leverancier tot een minimum proberen te beperken.
En ik heb nog altijd kouwe voeten.
Ofja, het is maar hoe je het bekijkt. Men vroeg mij een mailinglist op poten te zetten voor de mini, dus deed ik dat. Gisteren kwam de vraag of stockbeheer te doen is met excel en hoe dat het beste te doen. Voor ik het wist zat ik met een behoorlijk grote excelfile die heel het stockbeheer automatiseerde, en daar bovendien nog rapportjes allerhande kon uitdraaien. Of dat was toch de bedoeling.
En toen kwam de vraag of ik toch niet nog in de mini wilde stappen. En kijk, als het voor zo’n dingen is, waarom niet. Geen stress om dingen te moeten presenteren, want die postjes zijn al uitgedeeld. Gewoon miniwerk, waarvan een groot deel informaticawerk, vermoed ik.
Ik ga nog een beetje mijn excelfile perfectioneren.
Moh. Men heeft een foto van mezelve op ons digitaal leerplatform gezet. Publiekelijk beschikbaar voor heel de school.
Het zijn foto’s van een tijdje geleden, zo te zien. De school heeft die in haar bestanden zitten, en ze hebben ze nu blijkbaar ook op smartschool gezet. Wellicht omdat leerkrachten ze dan kunnen opvragen als ze eens twijfelen over iemands gezicht.
Ik denk dat ik maar eens gebruik maak van mijn inzage- en aanpassingsrecht van mijn persoonlijke gegevens. Azo een mottige foto zeg, en ik kan het niet eens op ‘enkel voor leerkrachten beschikbaar’ zetten.