Of nee, niet echt. Het is eigenlijk zelfs absoluut niet akelig, vind ik. De preparaten zien er gewoon uit zoals ik, gesteld dat ik even mijn vel zou afsteken en bloed aftappen.
En leerrijk, dat ook. De audioguide wist zeer veel te vertellen over wat ik kon zien en waar ik naar moest kijken. Soms zelfs ietsje teveel, zodat ik de audioguidemadam haar stem al beu was tegen het einde.
Voor mij hoefde het showelement niet. Geplastineerde mensen met gitaren of badmintonrackets, ach ja. Als het publiek trekt en de tentoonstelling daarom naar België kan komen, zoveel te beter.
Een aanrader.
Ik had hier een fotootje uit de press picture database willen bijzetten, maar dat mag niet op blogs, volgens de overeenkomst. Jerks.
Meh. Migraineaanvallen zijn niet fijn, en weten dat je er morgenochtend van hebt is nog veel minder fijn. Dat ze maar snel stoppen met schilderen hier in huis, ik ben het beu.
Gelukkig zijn er nog de walen. En gelukkig is mijn toelating voor terugbetaling voor mijn straf spul een jaar verlengd. Hoera voor het ziekenfonds.
Brabantia doet van blogactie, en ze doen dat goed. En aangezien bloggers de eersten zijn om slechte marketingacties af te kraken, ben ik nu ook de eerste om spontaan mij op te geven om mee te doen.
Geen teasergedoe, geen mysterieuze boodschappen of twitteraccounts. Gewoon, een product, en mijn ongezouten mening daarover. No strings attached. En duidelijke communicatie, vooral. Watch and learn, marketeerend Vlaanderen.
Ik heb een dood koebeest gekocht. Of toch een stukje ervan. De meeste mensen doen dat wel eens, bij de slager. Bij mij was het in de klerenwinkel.
Een leren jas. Duurzaamheid staat centraal in mijn recente aankopen, precies. Naar het schijnt is dat warm en winddicht en waterdicht en zo. En het weegt ook behoorlijk, wat me eigenlijk vreemd genoeg niet stoort.
Verder werd de voorraad truien en broeken aangevuld voor de winter, dus nog schoenen en we zijn er helemaal. Hooray.
Ik begin shoppen echt leuk te vinden. Moet ik me zorgen maken?
