Schuppe schrijft

Die avond in de mailbox, een mailtje van Bavo:

Constanze, mijn dochter, is binnenkort jarig. Ze wordt 16. Ik wil haar op haar verjaardag de stad insturen met een kaart van Antwerpen en een stapel gesloten omslagen. Op de van Antwerpen staan genummerde locaties aangeduid. Bedoeling is dat Constanze naar die locaties gaat en daartelkens een omslag opent. In de omslagen wil ik graag foto’s en teksten steken die een link met die plek hebbenen die haar iets vertellen. Een verhaal over het ontstaan van die foto: iets technisch, iets persoonlijks… Een tekstje over die plek of over het moment dat het beeldgetrokken is…

En of ik voor één van mijn antwerpenfoto’s een tekstje wilde schrijven, voor in de envelop, voor Constanze.

Hartverwarmend. En het meest originele verjaardagscadeau dat ik al gehoord heb. Een erkenning van zelfstandigheid, een beetje ‘kunst’, en vooral: verhalen. Prachtig.
Als ik ooit aan nageslacht raak, hoop ik dat ik zestien jaar later even terugdenk aan deze blogpost.

Qua foto’s twijfel ik nog. Bij deze foto past een persoonlijk verhaal, deze foto vind ik persoonlijk een heel sterke foto, maar hangt minder verhaal aan vast.

Wie zich ook geroepen voelt, uw verhalen en foto’s zijn welgekomen. Mail of plaats een comment en ik breng u in contact met Bavo.

Bah, mijn blogjet trial is verlopen. Dat is, vrees ik, een belangrijke reden waarom ik minder geneigd ben om te bloggen. Een licentie voor mijn verjaardag, ofzo. Vanaf 30 juli terug frequent geblog.

Nee, de redenen zijn ook (vooral) elders te zoeken. In dingen waar u geen zaken mee hebt, onder andere. Vooruitgang werd geboekt, maar niet zonder slag of stoot. Nu wordt er niet meer geslaan.

Mijn mood is niet zo geweldig, de laatste tijd. Ik ben, zoals u misschien weet, een onverbeterlijke luizak en zit nu voor het achtste jaar op rij op de middelbare school. Vijf en zes gedubbeld. Dat is kak, en niet goed voor uw zelfbeeld. Terecht, daar niet van. Afijn, nog enkele maanden en er begint een nieuw stuk van mijn leven.

Dat nieuw stuk, ik kijk daar geweldig naar uit. In mijn hoofd is de Ugent (of andere onderwijsinstelling waar ik ga belanden) ruimte. Fysiek veel ruimte, gebouwen met veel glas en hoge plafonds, grote aula’s en klaslokalen waar de wifi lustig straalt. Maar vooral ruimte in mijn hoofd, die ik nodig heb. Dringend.

Mijn middelbare school is te klein. Het is te moeilijk van mensen weg te lopen, bezig te zijn met wat je wilt, en niet meegesleurd te worden in het gedrag van anderen. Te klein ook in andere opzichten, met computermateriaal en -technici die naam niet waardig, met discussies over dingen waar men geen hol van snapt. Ja, het gaat over facebook. Beste directie, informeer u. Ik wil u voor zover mijn kennis reikt informeren en voor de rest verwijs ik u zeker door naar mensen die kennis van zaken hebben.

Onderwijsmensen -met een uitzondering hier en daar– zijn betweters. Some things will never change.

Zaterdag meer over de Ugent, want dan ga ik naar de infodag voor TEW met mama. Hopelijk heeft het een motiverend effect en niet het omgekeerde.

Verder is er nog mijn migraine. Die doet het niet goed. Of wel goed, hangt er vanaf hoe je het bekijkt. Ik neem nu bètablokkers voor ik ga slapen, en dat helpt niet echt om te slapen. In bed kruipen en in slaap vallen met de gedachte dat je net iets genomen hebt dat aan uw hartritme foefelt, bah.

Mijn slaapritme is oa daardoor weer grondig naar de zak. En dat induceert migraine. En vice versa. Woensdag terug naar de neuroloog, weer de muts-met-tjoepen op, en dan weten we meer.

Ik heb ook besloten meer van dit zelftherapeutische rommel te bloggen. Ga vooral weg, mocht dat u niet interesseren. Mij lucht het op.