Op het gebied van persoonlijk gemotoriseerd transport ben ik met mijn gat in de spreekwoordelijke boter gevallen.
Mijn rijbewijs heb ik, weliswaar bij herkansing, afgelegd na training van ons moeder. Die heeft dat niet alleen uitstekend, maar ook voordelig gedaan. Autorijscholen durven nogal eens exuberante bedragen vragen om een mens de basisbeginselen van gaspedaal, ontkoppeling, versnellingspook en dergelijke bij te brengen.
Na het in ontvangst nemen van mijn roze papiertje zijn mijn ouders ook altijd heel soepel geweest in het uitlenen van hun voertuigen. Papa heeft een auto van het werk, een Alfa Romeo 159. Mama verplaatst zich met een Fiat Punto. En als ik vervoer nodig heb is er altijd wel één van de twee beschikbaar, tenminste buiten de werkuren.
Dat is handig, want de vriendin woont op 7.4 kilometer, een afstand die buiten mijn fietsperimeter valt.
Ze was al een tijdje oud aan het worden. Lange wandelingen gingen niet meer. De korte daarna ook niet meer. Ze zag de wereld door troebele ogen en ze hoorde ons niet meer.
Een paar dagen geleden een soortvan beroerte, en ze kon niet meer staan, was zelfs niet zindelijk meer, en at niet meer.
Dat is het moment dat je er beter mee stopt. Niet onnodig rekken.
En toch, het doet pijn.
Daarmee zijn de drie honden uit mijn kindertijd alledrie gestorven. Een raar gevoel.
Eerst en vooral, een gelukkig nieuwjaar. Moge u en de uwen gelukkig zijn in 2010. Ik wens u een perfecte gezondheid, want dat is de basis van alle andere geluk. Alsook een goed lief voor wie dat nog niet had en genoeg tijd om van dat lief en het leven in het algemeen te genieten.
Goeie voornemens, heeft u er al gemaakt? Ik ga in 2010 meer aandacht schenken aan belangrijke dingen en minder aan onnozelheden. Ik ga mij proberen minder te ergeren, en ik ga nog mijn gedacht zeggen, edoch beter verpakt. Minder grof en met een strikje rond, zoiets.
Gisteravond bezocht ik een lokale drankgelegenheid, die ik wel eens meer bezoek op donderdagavonden. Dat was leuk in 2009, maar dat thuiskomen met kleren die een uur in de wind stinken naar sigaretten was er wat teveel aan. De kroeg is sinds enkele dagen rookvrij, en wat een hemelsbreed verschil. Hoera voor rookverbod! Gelieve het wel nog uit te breiden naar alle cafés, want oneerlijke concurrentie is ook maar oneerlijk.
En als het dan binnenkort helemaal nergens meer mag, is het dan geen goed moment om gewoon te stoppen met roken? Inderdaad. Wel, ik heb iets gevonden om daarmee te helpen: spellekens! Elk excuus is goed om spellekes te spelen, nietwaar?
In Escape from planet Smokey dient u al muntjesverzamelend een hoogteparcours af te leggen, daarbij de aanwezige rokers te mijden als de pest. Sociaal stigma, hell yea.
Er hoort nog een disclaimer bij, ook: Quittersarcade.com is gemaakt om de aandacht te vestigen op het zoeken van hulp bij een dokter wanner je wil stoppen met roken. Als je wil stoppen met roken, gelieve dan professionele medische hulp te zoeken.
En er dient nog vermeld te worden dat ik centen krijg voor deze blogpost. Mijn nieuwjaar, als het ware. Dan is mijn webhostingfactuur ook weer betaald.
Search
About
You are currently browsing the Schuppe schrijft weblog archives for the month January, 2010.
Na het in ontvangst nemen van mijn roze papiertje zijn mijn ouders ook altijd heel soepel geweest in het uitlenen van hun voertuigen. Papa heeft een auto van het werk, een Alfa Romeo 159. Mama verplaatst zich met een Fiat Punto. En als ik vervoer nodig heb is er altijd wel één van de twee beschikbaar, tenminste buiten de werkuren.
